Αντιψυχοπλακωτισμός, αισιοδοξία, γέλιο, μπαλίτσα, ποταπά άσματα, ωραία τρέλα, να φέρουμε... Τούμπα την κάθε στεναχώρια, για να Ζούμε Μεγάλες Στιγμές

Αποστολή άρθρου επισκέπτη “Εμείς μαζί για μια ζωή”

Αποστολή άρθρου επισκέπτη “Εμείς μαζί για μια ζωή”

Αποστολή άρθρου επισκέπτη “Εμείς μαζί για μια ζωή”

Μεγάλωσα μπαμπά κι όσα μου έμαθες τα έχω φυλαγμένα μέσα μου, μεγάλωσα και έμαθα να πολεμώ σαν σωστός στρατιώτης, να μην αφήνω τίποτα να με αγγίξει, κανένα από τα πυρά τους να μη με τρομάζει γιατί ανήκω και γω σε αυτούς τους τρελούς μπαμπά, στους ΠΑΟΚτσήδες.

Μεγάλωσα και έμαθα να χτίζω, όχι να πολεμώ.

Έμαθα να παλεύω κι όχι να καταθέτω τα όπλα.

Με έμαθες να έχω υπομονή και επιμονή, στόχους για το αύριο και όνειρα πιο ψηλά από το 1.60 μου..

Έτσι κι έγινε λοιπόν. Κάθε χρόνο ξεκινώντας η προετοιμασία ακούγαμε μαζί αυτόν τον τρελό τον Τσατς όπως έλεγα από παιδί που με έμαθες να τον ακούω, γελούσαμε και ελπίζαμε κάθε χρόνο μαζί με όλους τους συν-ακροατές σε μία καλύτερη σεζόν κι ένα τρόπαιο κι αυτό ήρθε..

Ήρθε γιατί ξεκινήσαμε να χτίζουμε πια σε αυτή την ομάδα κι όχι να γκρεμίζουμε.

Ξεκινήσαμε όλοι να την αγαπάμε κι όχι απλά να πηγαίνουμε γήπεδο για να εκτονωθούμε και να βρίσουμε ότι έχει σε συγγενικό πρόσωπο ο κάθε ποδοσφαιριστής, λίγοι είναι αυτοί που παίζουν σε αυτή την ομάδα και δεν την ερωτεύονται, λίγοι είναι αυτοί που δεν την νιώθουν σπίτι τους, που δε νιώθουν τον χτύπο της καρδιάς μας και τον παλμό της την ώρα που τρέχουν στο χορτάρι..

Εμείς εδώ πιστά θα μείνουμε γιατί έτσι μάθαμε απο παιδιά, όπως τότε που ήμουν παιδί και τα Σαββατοκύριακα δεν με άφηνες να παίξω με κούκλες αλλά ήθελες να με μάθεις ποιος είναι ο ΠΑΟΚ και τι είναι το οφσάιντ ή εκείνα τα πλάγια που έβγαινε η μπάλα και δεν ήξερα γιατί την πιάνουν με τα χέρια ξανά και μετά με πήγαινες να παίξουμε μπάλα μαζί..

Μεγάλωσα και δεν θέλω να δω ξανά βία στα γήπεδα, εκεί που όλοι είμαστε ένα δεν θέλω να νιώθω φόβο, μπορούμε να τρομοκρατούμε τους πάντες με την φωνή και τα συνθήματα μας..

Μπορούμε να κερδίζουμε σε κάθε αγώνα γιατί πάντα είμαστε δώδεκα εναντίον έντεκα, ναι, ο δωδέκατος παίκτης εμείς, τι κι αν είμαστε χίλιοι τι κι αν είμαστε είκοσι έξι χιλιάδες στις εξέδρες..

Μια νέα σεζόν ξεκινάει, εγώ και σεις, εσείς και γω, εμείς κι αυτοί με υπομονή θα κατακτήσουμε όσα αξίζει αυτός ο σύλλογος, ο μεγαλύτερος σύλλογος στην χώρα μας..

Εμείς μπορούμε να θωρακίσουμε το κάστρο μας, χωρίς γκρίνια, χωρίς επεισόδια, μόνο με πάθος, αγάπη, θαυμασμό και ηχητική βία..

Οχι, όχι δεν φταίει το ότι είμαι γυναίκα κι ονειρεύομαι ουτοπικά, απλά θέλω και γω όπως και συ να δω ένα πρωτάθλημα στο χορτάρι, όχι μόνο ένα, κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο…

Κι όλα αυτά θα γίνουν μόνο αν το πιστέψουμε όλοι μας.

Τα σέβη μου

Ένα άρθρο από την Σοφία Ευαγγέλου

Μπορείτε και εσείς να στέλνετε τα άρθρα σας για δημοσίευση στο zms.gr >>> ΕΔΩ <<<

loading...

Χρησιμοποιούμε τα cookies για να διασφαλίσουμε ότι θα σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στην ιστοσελίδα μας.